OZO2 pilot (Greek)

1. ΠΙΛΟΤΙΚΟ

  • Ποσότητα: 6 συνεδρίες
  • Διάρκεια: μέγιστος χρόνος 1 ώρα
  • Υπεύθυνος: συντονιστής
  • Συμμετέχοντες: μέγιστος αριθμός 10 άτομα
  • Ομάδα στόχος: Ολλανδοί και Έλληνες ενήλικες που θεωρούν τους εαυτούς τους ότι απέχουν από την κοινωνία και/ή την αγορά εργασίας
  • Πότε: Οι συνεδρίες θα λάβουν χώρα μεταξύ του Οκτωβρίου 2019 και του Ιανουαρίου 2020, συστήνεται να οργανωθεί εβδομαδιαία, την ίδια ώρα και μέρα
  • Πώς: με τη χρήση εργαλείων φωνής και προαιρετικά με κείμενο και βίντεο
  • Πού: σε μια Online πλατφόρμα για chat που παρέχει ισχυρή κρυπτογράφηση πχ. Jitsi Meet
  • (Προαιρετικά:) 6 συνεδρίες ενδοσκόπησης

2. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣ

  • Είσοδος (ο συντονιστής ρωτάει τον κάθε συμμετέχονται πώς είναι σήμερα);
  • Εισαγωγή από τον Συντονιστή (μια προσωπική ιστορία από τον συντονιστή ή έναν συμμετέχοντα και επιπλέον μια ερώτηση σε όλους τους συμμετέχοντες);
  • Ανταλλαγή ιστορίων μεταξύ των συμμετεχόντων;
  • Έξοδος (ο συντονιστής ρωτάει τον κάθε συμμετέχοντα να σκεφτεί πάνω στο θέμα της συνεδρίας και να σημειώσει τις σκέψεις του που θα χρησιμοποιηθούν στην τελευταία (6) συνεδρία)

3. ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ

  • Συνεδρία 1 (προαιρετικά offline)
    • Είσοδος
    • Ρυθμίσεις τεχνολογίας, εισαγωγή στο πρωτόκολλο και τις διαδικασίες, επιλογή θεμάτων για τις μελλοντικές συνεδρίες
    • Έξοδος
  • Συνεδρία 2-5
    • Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της συνεδρίας
  • Συνεδρία 6 (προαιρετικά offline)
    • Είσοδος
    • Ο συντονιστής ζητάει μια επιλογή σκέψεων του κάθε συμμετέχοντα (όπως καθορίστηκαν από τους συμμετέχοντες στις συνεδρίες 2-5)
    • Οι άλλοι συμμετέχοντες μπορούν να ρωτάνε, θα πρέπει να αποφευχθούν τα αρνητικά σχόλια.
    • (Προαιρετικά) Εστιασμένη κοινή πρακτική εργασία
    • Έξοδος

4. ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

4.1 Πλαίσιο

  • Δεν είναι ομάδα αυτοβοήθειας
  • Δεν παρέχεται επίβλεψη από ειδικό
  • Δεν είναι κοινότητα
  • Είναι ένα μέρος για να είσαι ο εαυτός σου
  • Είναι ένα μέρος ενδοσκόπησης
  • Δεν αντιμετωπίζονται οι συμμετέχοντες ως άτομα με ελλείψεις, αλλά ως ανθρώποι που μπορούν να αναπτύξουν καλύτερους τρόπους ανάληψης ευθύνης για τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους
  • Ο συντονιστής και οι συμμετέχοντες παίζουν ένα ρόλο (όπως τρόπον τινά ο Erving Goffman). Δεν αφορά το σύνολο της ταυτότητάς τους, αλλά πώς είναι ο εαυτός τους στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου θέματος
  • Ο συντονιστής επιλέγει μια πρόκληση για την οποία υπάρχει σχετική εμπειρία στην ομάδα
  • Οι συμμετέχοντες αποφασίζουν θέμα για κάθε συνεδρία

4.2 Συντονιστής

  • Ο συντονιστής προσκαλεί προσωπικά τους συμμετέχοντες
  • Είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια των συμμετεχόντων και το ρυθμό των συνεδριών
  • Έχει τη θέση του μονόφθαλμου μεταξύ των τυφλών με αρκετό προσωπικό αναστοχασμό, έκθεση και περιέργια ώστε να ωθήση τους συμμετέχοντες να σκεφτούν κριτικά και με ενσυναίσθηση
  • Μπορεί να χρησιμοποιήσει προσωπικές ιστορίες και να ζητήσει τις αντιδράσεις των συμμετεχόντων
  • Μπορεί να ρωτήσει αν υπάρχουν παρόμοιες εμπειρίες
  • Πρέπει να δώσει το σήμα ότι είναι όμοιος με τους συμμετέχοντες. Όλοι νιώθουν ευάλωτοι στις προκλήσεις
  • Πρέπει να είναι αληθινός
  • Πρέπει να αντιλαμβάνεται το πλαίσιο της καθημερινής ζωής των συμμετεχόντων
  • Ακόμα και αν είναι ειδικός, δεν πρέπει να προωθηθεί αυτή η ιδιότητά του. Αντίθετα, τα κοινά σημεία με τους συμμετέχοντες πρέπει να αναδειχθούν
  • Δεν συνταγογραφεί απαντήσεις λόγω αυθεντίας, αποφεύγει να διογκώνει την αίσθηση έλλειψης βοήθειας που μπορει να νιώθουν οι συμμετέχοντες
  • Πρέπει να σέβεται τους συμμετέχοντες

4.3 Συμμετέχοντες

  • Μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων 10 άτομα ανά συνεδρία
  • Ξεκινούν με έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τους υπόλοιπους αλλά και προς το συντονστή. Η εμπιστοσύνη χρειάζεται να αυξάνει προϊόντος του χρόνου
  • Η αύξηση της εμπιστοσύνης θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ειλικρίνεια
  • Το κίνητρο των συμμετεχόντων θα πρέπει να είναι η χαρά να ανακαλύπτουν πράγματα στην κάθε πρόκληση στην έννοια των τυχαίων συναντήσεων – συνεδριών. Αυτές οι συναντήσεις είναι αναζωογονητικές, εμπλουτιστικές.
  • Αυτές οι συναντήσεις λειτουργούν ως ενδοσκόπηση
  • Μαθαίνουν από τις αντιδράσεις και εμπειρίες των υπόλοιπων
  • Η διαδικασία δεν έχει να κάνει με το λάβουμε οριστικές απαντήσεις αλλά να κάνουμε καλύτερες ερωτήσεις
  • Είναι μια διαδικασία στην οποία θα νιώσουμε ότι μας ακούνε και αισθανόμαστε ασφαλείς
  • Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία επιβεβαίωσης καθώς και μια διαδικασία αυξανόμενου αναστοχασμού σχετικά με την ευθύνη του καθενός για την κάθε κατάσταση που αντιμετωπίζει. Τα αποτελέσματα οδηγούν στην επέκταση των προσωπικών ορίων
  • Το αποτέλεσμα είναι ότι η οικειότητα κραυγάζει υπέρ της ετερότητας online
  • Αυτή η οικειότητα που αναπτύσσεται online δεν μεταφράζεται άμεσα σε offline σχέσεις,όμως οδηγεί σε μεγαλύτερη ευγένεια, κατανόηση και λιγότερη δυσπιστία online.

4.4 Καλές πρακτικές που οδηγούν στην αύξηση της εμπιστοσύνης και της οικειότηταςς

  • Οι συνεδρίες πρέπει να είναι εβδομαδιαίες, την ίδια ώρα και μέρα (κανονικότητα)
  • Οι συμμετέχοντες είναι ανοιχτοί στο να προσπαθούν να είναι ανοιχτοί
  • Οι συμμετέχοντες είναι ανοιχτοί να προσπαθούν να είναι ειλικρινείς
  • Οι συμμετέχοντες προσπαθούν να επικοινωνήσουν χωρίς ηθικολογίες
  • Οι συμμετέχοντες συμφωνούν στην εχεμύθεια
  • Δεν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ του συντονιστή και των συμμετεχόντων και των ιδίων των συμμετεχόντων
  • Οι συμμετέχοντες οφείλουν να περιμένουν να ολοκληρώσει ο ομιλητής πριν μιλήσουν ή αντιδράσουν ή μοιραστούν τις ιστορίες τους. Θα πρέπει να περιμένουν σε τυχόν παύση, μήπως θέλει να συμπληρώσει κάτι παραπάνω πριν ολοκληρώσει. Αυτό μεταφράζεται ως σεβασμός και πραγματικό ενδιαφέρον, έτσι όλοι αισθάνονται ασφαλείς και ότι ακούγεται η γνώμη όλων. Έτσι, οδηγούμαστε σε εμπιστοσύνη και οικειότητα
  • Το γεγονός ότι αυτός που μιλάει έχει τον απαραίτητο χρόνο και χώρο έχει ως αποτέλεσμα να μοιράζεται περισσότερες λεπτομέρειες. Και αυτή η διαδικασία μεταμορφώνει αυτή την εμπειρία συνομιλίας. Επιτρέπει στον συντονιστή να ρωτήσει περισσότερα και να ανοιχτούν μεγαλύτερα πεδία διάδρασης μεταξύ των συμμετεχόντων. Αυτή η κατάσταση κάνει να είναι η επαφή ακόμα και με τους συναδέλφους ενδιαφέρουσα
  • Ο συντονιστής χρειάζεται να ρωτάει ερωτήσεις όπως ο δημοσιογράφος, να προκαλεί ενδιαφέρον και να εστιάζει στη θεματολογία αντί για τις αδυναμίες των συμμετεχόντων.